jezioro

Atrakcje Przyjezierza

Jezioro Ostrowskie
Jezioro Ostrowskie należy do zlewni Kanał Ostrowo-Gopło-Noteć i położone jest w Obszarze Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich. Powierzchnia jeziora zajmuje 314,5 ha, natomiast maksymalna głębokość sięga 31,5m. Jezioro Ostrowskie składa się z dwóch odrębnych części. Część zachodnią stanowi długa 7 kilometrowa wąska rynna, natomiast część wschodnia, nad którą miesci się nasz Dom Wczasowy jest rozleglejsza i posiada szeroką partię litoralu. Naturalne warunki jeziora kwalifikują je do II kategorii odporności na wpływy degradacyjne. Ocena stanu czystości w części wschodniej odpowiada II/I klasy czystości. Przejrzystość wody utrzymuje się w zależności od ilości kąpiących miedzy 2 a 6 m !

Na stopniowo odsłaniających się fragmentach dna Jeziora Ostrowskiego pojawiły się liczne gatunki roślinności wodnej m.in.: sit członowaty, turzyca, ostrożne błotny. Nad brzegiem jeziora znajdują się również kolonie lęgowe czapli siwej.

 

 

Kąpielisko
Kryształowo czysta woda jeziora oraz szeroka, piaszczysta plaża z łagodnym zejściem do wody stanowi o atrakcyjności kąpieliska i jego niepowtarzalnym charakterze. Nad bezpieczeństwem na plaży czuwa Drużyna WOPR Nr 4, a kąpielisko kilkakrotnie zdobywało tytuł „Kąpieliska Roku”.
regulamin kąpieliska

Wędkarstwo

Wg klasyfikacji rybackiej Jezioro Ostrowskie zaliczone zostało do typu sielawowego. W latach 1975-82 roczny maksymalny odłów koregonidów (głównie sieji) wyniósł 1500 kg. W latach 1982-92 połowy tego gatunku wahały się w granicach 150 kg. W odłowach spadały udziały szczupaka z 460 kg (w latach 1982/83) do około 50 kg (w latach 1993-2001). Ze względu na objawy eutrofizacji jeziora zostało ono zarybione tołpygą. W 1987r. odłów tołpygi wyniósł 10 ton, a w latach 90-tych spadł do kilkudziesięciu kilogramów rocznie. W latach 80-tych na jeziorze funkcjonowała sadzowa hodowla pstrąga o rocznej produkcji od 30 do 60 ton.

 

Wycieczki rowerowe i piesze
Oprócz jeziora, jednym z elementów środowiska naturalnego który robiącym największe wrażenie są lasy, które na terenie gminy Jeziora Wielkie zajmują powierzchnię 2555 ha. Przyjezierze leży w kompleksie Lasów Miradzkich, który to, jest pozostałością dawnej puszczy porastającej obszar Polski. Na terenie tych lasów występują szczególne walory, do których zaliczyć można: bogactwo flory i fauny, liczne torfowiska oraz tereny wodno-leśne, przyciągające nie tylko przyrodników czy ornitologów, ale także liczne rzesze turystów. Lasy te posiadają trzy główne typy drzewostanów: bór mieszany świeży, las mieszany świeży oraz las mieszany wilgotny. Wśród drzew dominuje sosna pospolita, porastająca suche gleby piaszczyste. Ponadto występuje stosunkowo duża liczba gatunków liściastych z przewagą dębu szypółkowego, buka zwyczajnego, klonu, brzozy, a na terenach podmokłych – olchy. Okolice Przyjezierza stanowią Obszar Krajobrazu Chronionego Lasów Miradzkich. Do ważniejszych zbiorowości roślinnych występujących na terenie gminy zaliczyć należy również roślinność łąkową, porastającą łąki bagienne, wilgotne świeże i suche. Obszary leśne zamieszkiwane są przez liczne gatunki zwierząt lądowych, do których zaliczyć można: jelenia, sarnę, dzika, zająca.

Spośród pieszych szlaków turystycznych znajdujących się w pobliżu Przyjezierza warto wymienić niebieski szlak imienia Jerzego W. Szulczewskiego, który wiedzie wzdłuż okolicznych jezior.

W okolicy Przyjezierza istnieje trasa rowerowa długości 37 km. Drogi z nawierzchnią asfaltową stanowią ok. 70 % długości całej trasy. Od zachodniego krańca Jez. Kownackiego do Suszewa, a także od Linowca do Przyjezierza – drogi leśne i polne. Niebieski szlak turystyczny pojawia się na odcinku Mlecze – Przyjezierze. Na trasie warto obejrzeć Skansen Archeologiczny w Mrówkach oraz ciekawe zabytki w Osówcu, Orchowie i Linowcu.

 

Atrakcje turystyczne
W pobliżu Przyjezierza zlokalizowane są liczne obiekty zabytkowe, wśród których wyróżnić można:

  • kościół drewniany w Kościeszkach z 1766 r. zbudowany w stylu barokowym,
  • kościół neobarokowy w Wójcinie z 1916 r. z zachowaną tablicą z 1883 r. poświęconą dwusetnej rocznicy zwycięstwa Jana III Sobieskiego pod Wiedniem,
  • chroniony kościół z 1786 r. z rzeźba Pieknej Madonny we wsi Siedlimowo,
  • neoromański kościół poewangelicki z końca XIX w. w Jeziorach Wielkich,
  • drewniany spichlerz dworski z 1709 r. we wsi Rzeszynek,
  • murowany dwór z II połowy XIX w. w Rzeszynku,
  • skansen archeologiczny w Mrówkach ok 8 km od Przyjezierza – w miejscowej tradycji utrwaliło się przekonanie, że stożkowaty kopiec w okolicy Wilczyna, koło wsi Mrówki, to kopiec usypany ku czci Napoleona przez jego żołnierzy. Inni sądzili, że jest to po prostu kopiec po szwedzkim potopie. Nikt jednak przez wiele lat nie zaglądał do jego wnętrza, by sprawdzić, co zawiera. Pierwsze prace archeologiczne rozpoczęte w tym miejscu na początku lat siedemdziesiątych wykazały, że jest to stożkowate grodzisko z czasów średniowiecza, typu pierścieniowatego, powstałe u schyłku XII w. W trakcie badań odkryto na terenie obiektu trzy budynki drewniane o charakterze pół ziemianek, których przeznaczenia dotąd nie udało się ustalić (największy z nich stał na planie prostokąta o powierzchni 3 x 7 m). We wnętrzach po mieszczeń zachowały się pozostałości ścian i palenisk. Wiadomo, że na terenie grodziska znajdowała się pracownia garncarska i kowalska, co każe przypuszczać, że życie toczyło się tu stale. Grodzisko miało charakter strażnicy na granicy wielkopolsko-kujawskiej. Strażnicy tutaj mieszkający, oprócz funkcji ostrzegawczych dla okolicznej ludności, trudnili się rzemiosłem dostarczając pobliskim wsiom wyrobów kowalskich i garncarskich. Do ciekawszych eksponatów znalezionych w tym miejscu należą ostrogi z bodżcem w kształcie gwiażdzistego kółka, żelazne groty do kusz, gwoździe, świdry łopatkowe, przebijaki, noże, klucze żelazne i okucia drewnianych wiader. Na uwagę zasługuje też interesujące znalezisko cegieł, które formowane były z gliny z domieszką surowców organ icznych. Przypuszcza się, że w XIV w. grodzisko zostało zniszczone przez Krzyżaków i nigdy nie było odbudowane. W połowie lat siedemdziesiątych mrówieckie grodzisko zrekonstruowano i dziś jest udostępnione dla turystów. Jest to obecnie jeden z najciekawszych obiektów kultury średniowiecznej w rejonie wschodniej Wielkopolski.

Na obszarze gminy zachowały się również parki wiejskie, umieszczone w rejestrze zabytków, zlokalizowane w : Siemionkach, Rzeszynku, Wójcinie i Lenartowie.

  • Piktogramy
    Sporą atrakcją dla turystów przebywających na terenie Przyjezierza mogą okazać się również
    piktogramy, które cyklicznie co roku pojawiają się w Wylatowie (19 km od Przyjezierza).
    Piktogram wraz z opisem zjawiska można obejrzeć tutaj.